Het moet niet ”Doller” worden
Donderdag 29 oktober. Nachtdienst. Op de deur naar het personeelsverblijf hangt een briefje van de POC (Productie Onderdeel Commissie) ZML (Zuid en Midden Limburg). Een protestbrief tegen de DOLdagen. Geen idee wat deze afkorting betekent, maar ik ben er ondertussen achter dat het management dit Klantdagen noemt. Een extra controle van het rijdend personeel door teammanagers uit het hele land. Het POC ZML stelt dat tegenwoordig bijna elke dag een DOLdag is en controle door ander dan het eigen management als overvloedig beschouwd mag worden.
Hulde aan het POC ZML. Je kunt zeggen van die Limburgers wat je wilt, maar ze zijn wel de enigen die hun stem laten horen. De overige POC’s lopen weer als makke hondjes achter het management aan. Sinds we met kleinere groepen werken (01-01-2009) heb ik nog niets anders gehoord dan controle, controle, controle. Ik dacht altijd dat een teammanager déél moest uitmaken van het team. Maar hij of zij blijkt tot nu toe vooral een doorgeefluik te zijn van boven naar beneden. Hoe kun je nou ooit een hecht team vormen als de ene partij zich voortdurend boven de andere verheven voelt?
Een andere taak die het management op zich neemt is een opvoedkundige. Letterlijk. Ik wist niet wat ik zag toen ik de post opende en daar een Vitaliteitsdagboek in aantrof. Onderstaand schema dien je gedurende één week in te vullen:
Wat zijn dat nou voor rare vragen? Hoeveel uur heb je geslapen? Dat hangt helemaal van de dienst af. Vroege, late of nachtdienst, daar zit nogal een verschil tussen. Heb je een ontbijt gehad vanochtend? Bedoelen ze daarmee of je gegeten hebt om 03:30 uur, voor aanvang van een vroege dienst? Of is ontbijt ook de juiste term voor de eerste maaltijd die je nuttigt als je om 15:00 uur opstaat na een nachtdienst? Maar dan kun je niet meer spreken over Vanochtend.
Het is duidelijk dat bij het opstellen van deze vragenlijst weer is gedacht aan kantoortijden. Tijden die geen enkele machinist of conducteur draait. Helemaal de kriebels krijg ik van de laatste zinnetjes in het voorwoord:
We geven jou met dit dagboek de mogelijkheid om bewust(er) met je vitaliteit om te gaan. We gaan het daar ook samen over hebben tijdens begeleidingen en het functioneringsgesprek.
Jeuk, jeuk, jeuk, jeuk, jeuk, om Youp van ’t Hek maar eens te citeren.
Gelukkig stond er één afbeelding in het boekje om de zaak te relativeren. Al denk ik niet dat die als zodanig bedoeld is.
Management dat de trap moet nemen naar de 47ste verdieping. Niet in Eindhoven in ieder geval. De teammanagers zitten er op de begane grond, zodat ze snel de deur uit kunnen glippen om buiten te gaan roken. Laten we het dáár eens over hebben tijdens het functioneringsgesprek.